Militair Hospitaal Antwerpen

Historie van het Militair Hospitaal
De plaats van het Militair Hospitaal is tot op vandaag èèn van de best bewaarde geheimen van de stad Antwerpen.
De bouw van het arsenaal en het krijgsgasthuis, het latere Militair Hospitaal, dateren van 1899.
Met haar 7,8 hectare oppervlakte, ligt deze archeologische plaats aan de zuidoostkant van het District Antwerpen en maakt het onderdeel uit van de negentiende-eeuwse gordel tussen de Antwerpse ring en de Leien.
Het leven op het domein van het Militair Hospitaal (1899 - 1993)
De aanwezigheid van het Militair Hospitaal in Antwerpen had een positieve invloed op de lokale economie en de welvaart van de middenstand.
Het Militair Hospitaal bood werk aan honderden arbeiders, bedienden, onderzoekers en medisch personeel.
Vele militairen en medici woonden dan ook in de aanpalende wijk, waardoor er een aparte stad ontstond met een eigen stadsgevoel en levenssfeer.

Naast de militaire activiteiten, woonden en werkten er ook meer dan 110 zusters op de militaire plaats.
Zij stonden in voor de verzorging van zieke, verwonde militairen.
Al meteen na de onafhankelijkheid van België ijverde Koningin Louise-Marie er immers voor bij de legertop om de militaire hospitalen in België te laten bedienen door vrouwelijke religieuzen.
De voertaal was uitsluitend Frans.
Bij het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog in augustus 1914 werden de gevangen genomen Belgische soldaten verzorgd in het hospitaal.
Bij de grote fusies tussen de verschillende kloostergemeenschappen in de jaren '50 en '60 tengevolge van het steeds kleiner wordend aantal roepingen, viel de verzorging in de militaire hospitalen weg ten behoeve van de ouderlingenzorg.
Aan het einde van de twintigste eeuw kwam er stilaan een einde aan de militaire activiteiten.
Bijgevolg verdween ook het militair plaats leven voorgoed.
Het Militair Hospitaal sloot in 1993 definitief zijn deuren.



















